(2)
در مهتاب - عالم - و انسان -
این عقل و کمال و عشق ز یزدان مقدّم است ویـــــن صورت و جمـــتال ،ز ایزد مرقّـــم است
این ســـوز و ســـاز و جوشش ســـرمـــدی در مهتــــــاب عالــــم وانســان مجــسّم است
این رقص گیتی و بساط تکـــّون به روزگـــار درکهکشان به گردش ماه و زمین منظّـم است
این بـــاور و اراده به یـــمن حـــکیـــم حــــقّ در حشــــر و نشـــر خلقت انسان - مکـــرّم است
این عرصــــه وجــــــــود نمـــادین و مــقـــتدّر مقصـــد ببین و دیــانت ،به گیتی مســـلّم است
این نغـــمه های دلکـــش بلبـــل به گلعـــذار هـــم یاسمین و گـــل به فیضش مفخّــــم است
این رویش نبـــات و نسیم بهـــــاران بی دلیل وین نغمــه برین به سبــزه و باران مرسّـم است
این فرش گســـتر زمـــین ،ستیــــغ بلنـد کوه وین ابـــر و بـــاد و مه و خورشید ، مقـــدّم است
برگو سروش را توچه دانی زهستی و این مثال باران به یمــن تربــت اش، گیـاه را مقــوّم است
فروردین 1377
در پگاه عاشقی...
ما را در سایت در پگاه عاشقی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 114